Fransa’da Hamileliğimin Dördüncü Ayı / Quatrième mois de ma grossesse en France

Merhaba! Bu bölümde hamileliğimin 13-17. haftaları arasında yaşadıklarımı anlatacağım. Bu sefer beslenmeden bahsetmeyeceğim çünkü geçen aylardan bu ayın tek farkı iştahımın (inanılmaz boyutta) artmasıydı. Yine evde kendi yaptıklarımı yedim; tiramisudan tutun kuru fasulyeye kadar her şeyi yemeye başladım. 47 kiloyu geçtim 47.6ları gördüm. Bu durumdan benden çok eşim memnundu :))  Beni mutlu ve iştahlı görmek onu çok mutlu ediyor. Hadi başlayalım!

İKİNCİ KEZ ACİL SERVİS VE RUH HALİM 

Bu ayın en önemli olayı kuşkusuz ilk resmi ultrasona girişimdi. Daha önce de söylediğim gibi 13. Haftayı beklemek zorundaydım ve gün gelip çatmıştı (ama pratikte bu benim 4. Ultrasonum oldu.) Hamileliğimin başından beri ilk kez hastane randevum vardı ve bu kadar gelişmiş bir ultrason cihazıyla ilk kez tanışmış oldum. Eşim de ben de çok heyecanlıydık. Bebek inanılmaz büyümüştü, 8 cm idi. Doktor her şeyin yolunda gittiğini söyledi (bu doktora bayıldım) Şimdi tam 9 hafta daha beklemek zorundaydım ikinci resmi ultrason için ve cinsiyeti öğrenmek için…

Bu ayın tam 15 günü boyunca karnımda hiç değişiklik olmadı. Ve ben bu 15 gün kendimi hiç hamile gibi hissetmedim. Arada bir bağlantı var mı bilmiyorum. Bebeğim kendini duraklama dönemine aldı ama ondan sonra karnım birden büyümeye başladı. Benim de yüzüm güldü tabii.

Her şeyin yolunda gittiğini sanarken bir sabah kasıklarımda tam 10 saniyede bir bıçak darbeleri hissetmeye başladım. Acısa da büyük bir acı söz konusu değildi. Beni asıl endişelendiren hiç şaşmadan 10 saniyede bir olmasıydı. “Bekleyeyim belki geçer” dedim, zaten ilaç almayı hiç sevmemişimdir hele ki hamile olunca gereksiz ilaç almaya tamamen karşıyım. Bütün gün devam etti ertesi gün de devam edince ebemi aradım. Bıçak darbelerini tarif edince hemen acile gitmemi söyledi. Eşimin iş yeri Allah’tan eve çok yakın hemen geldi ve acile gittik. Bana 2 farklı ilaçtan ikişer tane verdiler de bıçak darbeleri anca son buldu. Elbette acil doktoru hemen bebeği görmek istedi. Acildeki ultrason cihazının 18. Yüzyıldan kalma bir hali vardı ama yine de bebeği gördük kalbini dinledik. (5. Ultrasonum oldu)Bunun üzerine 10 gün istirahat zorunluluğum vardı çünkü servikal yetmezlikten şüphelenildi. (Bir de “Brixton kasılmaları” denen bir şey var. Benimki böyle bir şey değildi çünkü dinlenmeyle geçmiyordu. Uzanınca duran Brixton kasılmalarında telaşlanacak bir şey yok) 10 gün gece gündüz dua ettim halim perişandı devamlı ağladım. Ama hamileliğimin başındaki zorlukta yaptığım gibi yine Allah’a sığındım ve kararı O’na bıraktım. 10 günün sonunda riskin bittiğini öğrendim. Rabbime yalvarıyorum bir daha bana bu korkuyu yaşatmaması için…

FRANSA’DA HAMİLE OLMANIN BİRAZ DA İYİ YÖNLERİNDEN KONUŞALIM 

Hatırlarsanız size Fransa’da kimsenin 13  haftadan önce hamileliği ciddiye almadığını söylemiştim. Tutunamayanların doğal seleksiyona uğramasını bekliyorlar herhalde tövbe estağfurullah! Ama 13-14. haftalardan itibaren devletin yoğun bir ilgisiyle karşılaşıyorsunuz. Hem ebe/doktor randevularına hiç para vermiyorsunuz hem kan ve idrar testlerine verdiğiniz para düşüyor.  6. aydan itibaren onu da ödemeyeceğiz. Şahsen hem aile yardım sandığından hem sosyal güvenlikten hem de belediyeden mektup yağmuruna tutuldum. Hepsi de ilgilerini alakalarını gösterme amaçlıydı. Hatta belediyeden bir yetkili evimize geldi, bilgiler aktardı, merak ettiğim konularda yardımcı oldu. (Belediyeden gelen ebe hakkında söyleyeceğim önemli şeyler var sonraki bölümde) Doğumdan itibaren 36 ay boyunca banka hesabımıza hatırı sayılır “bebek yardımı” yatacağını da öğrendim. Hamilelik çizelgem bile hazırlanmıştı (hangi ay hangi randevum olduğunu gösteren çok hoş bir çizelge) Bir de yetmezmiş gibi 1 kereliğine diş doktoru randevusu hakkım olduğunu, ücret ödemeyeceğimi öğrendim. Bu kadar cefadan sonra bunların hepsi bana ilaç gibi geldi 🙂

TESTLER, ÜCRETLER… 

Bu konudan bahsetmek istedim çünkü Fransa’da hamilelik yaşamayı maddi yönünden de anlatmayı gerekli gördüm. Öncelikle hamilelik serüveninden geçen her kadın bilir ki hamile olduğunuzu öğrendiğiniz andan itibaren her ay kan ve idrar testi yaptırılır. İlk testin amacı zaten evde yaptığınız hamilelik testini onaylatmak amaçlıdır yani gerçekten hamile misiniz ona bakılıyor. İdrarda da toksoplazmaya ve protein seviyesine bakılıyor yine her ay. Ve sizin şahsi özelliklerinize göre başka değerlerin durumuna bakılıyor. Ben demire her ay bakılsın istedim mesela. Hemogram da zorunlu. Her ay 1 kez evimin yakınındaki laboratuvara gidiyorum. İlk gidişimde 60€ ödedim tabii sosyal sigorta karşılamıyor daha önce anlattıklarımdan bunu tahmin edebilirsiniz. Bu ilk seferde bana kan grubu kimliği de çıkardılar cüzdanımda taşımak zorundayım. İkinci sefer 40€ civarı ödedim. Devlet birazcık karşıladı sağolsun. Üçüncüde de daha az ödedim. Dördüncüde (yani 5. Ayımın testi) çok daha az ödeyeceğim ve 6. Aydan itibaren hiçbir şey ödemeyeceğim. Doğumdan sonra da sadece bir kez ücretsiz test yaptırma hakkım olacak. Ebeye de her ay 7€ ödüyordum, 4. Ay itibariyle hiç ücret ödememeye başladım.

Acil servisten bahsedecek olursam ilk gidişimizde cebimizden sadece 9€ çıktı ama ambulans için 34€ aldılar! Trisomie 21 testi için ise 18€ ödedik. Acile ikinci gidişimizin bedeli daha tuzlu oldu çünkü o anki durumum gereği bazı testler yapılmıştı. Eşim tüm bu anlattıklarımın hepsi olmasa bile büyük kısmını geri alacağımızı iddia ediyor. Eğer iade alırsak ileriki bölümlerde bahsederim 🙂 Bu arada hemen belirteyim trisomie 21 testi yani down sendromu için sadece olasılıklar belirleniyor. “Bebeğiniz kesinlikle down sendromlu” veya “bebeğiniz kesinlikle sapasağlam” denmiyor. Bizim down sendromu olasılığımız 1/6856 çıktı.

ALIŞVERİŞ 

Bu ay hamile alışverişine başladığım ay oldu çünkü artık XS ve S pantalonlarıma giremiyorum. Çok kilo almadım evet ama göbek kısmı sorun teşkil ediyor malum… Bir tane hamile şalvarı aldım. Yün olduğu için yumuşacık. Bir tane hamile taytı 2 tane de önü bol kalın kazak aldım. Hamileliğin ikinci 20 haftasını kışın yaşayacağım için sadece kışlık alışveriş yapıyorum. Şimdilik bu kadar. Dürüst olmak gerekirse sadece ihtiyaç hissettiğimde kendime yeni şeyler alacağım. Sadece mart sonuna kadar giyeceğim şeyler için 30-40€ hatta daha fazlasını  vermek bana enayilik gibi geliyor. Maddi gücünüzün olması başka şey, aptal yerine konmak başka şey… Bebeğimiz için biz ebeveynler olarak henüz hiçbir şey almadık. Feministler kusura bakmasın ama alışveriş yapmak için cinsiyetini öğrenmeyi bekliyoruz 🙂 Hamileliğimin başından beri bebek reyonlarında dolaşırken elim hep minnak elbiselere, parlak ayakkabılara gidiyor. Ki ben ömrüm boyunca oğlum olsun istemiş insanım. Allah bize sağlıklı ve iyi huylu bir evlat verdiği sürece cinsiyetinin önemi yok.

Size Youtube kanalımdaki videoyla şimdilik veda ediyorum. 17-21. Haftaları konuşmak için yeniden buluşacağız. Zaman hızlı geçiyormuş gibi geliyor değil mi? Onu bir de bana sorun :))

 

*

Bonjour ! Voici une nouvelle série de posts dans laquelle je vais parler de ma grossesse, particulièrement la période entre la 13ème et 17ème semaine. Je ne vais cette fois pas parler de mon alimentation : contrairement aux trois premiers mois, j’ai beaucoup plus d’appétit 🙂 Comme toujours, j’ai continué à manger seulement les plats cuisinés à la maison. Je fais aujourd’hui plus de 47 kilos, et mon mari est très content de me voir ainsi, heureuse et avec le ventre rond 🙂

DEUXIÈME VISITE AUX URGENCES ET ETAT PSYCHOLOGIQUE

L’événement le plus important de ce mois était la première échographie officielle. Comme je l’avais déjà évoqué, j’avais dû attendre la treizième semaine pour cela. Mais en pratique, j’avais déjà fait trois échographies auparavant. Depuis le début de la grossesse, c’était ma première visite à l’hôpital… et je fus très impressionnée par cette échographie. Mon mari était tout aussi excité que moi : le bébé avait énormément grandi. Il faisait alors 8 cm. La docteure a affirmé que tout allait bien (je l’aime bien, cette docteure !). Et quand tout était fini, c’était reparti pour une longue attente : neuf semaines avant de revoir bébé, et de savoir enfin le sexe !

Pendant les 15 jours qui ont suivi l’échographie, je n’ai vu aucun changement notable quant à la taille de mon ventre, et c’était frustrant car c’était comme si je n’étais pas enceinte ! Mais d’un coup, le ventre a commencé à grandir et ça m’a beaucoup rassuré ! J’étais très contente !

Un jour, alors que je croyais que tout allait bien, j’ai commencé à sentir une douleur très vive, similaire à des coups de couteaux dans le pelvis, toutes les dix secondes. Le caractère continu de la douleur m’a très inquiété, j’ai donc appelé la sage-femme qui suit ma grossesse. Elle m’a alors conseillé d’aller aux urgences. Heureusement que mon mari ne travaille pas loin de la maison : il est rentré et m’a accompagnée à l’hôpital. Là-bas, on m’a donné différents médicaments et, après un moment, j’ai fini par ne plus ressentir la douleur. Bien sûr, une échographie a été effectuée de nouveau pour voir si tout allait bien : malgré une moins bonne qualité d’image que d’habitude, nous avons pu revoir bébé… et il allait très bien 🙂 On m’a dit de me reposer pendant dix jours, c’est ce que j’ai fait. Je suis restée très souvent allongée, en priant que tout irait bien dorénavant. Et après ces dix jours, les choses sont rentrées dans l’ordre. J’espère que cet épisode ne se reproduira pas.

LES AVANTAGES D’UNE GROSSESSE EN FRANCE

Dans le précédent post, j’avais expliqué pourquoi la grossesse n’est prise que peu sérieusement en France durant les trois premiers mois. Mais à partir de la quatorzième semaine, j’ai commencé à faire l’objet de beaucoup d’attention (beaucoup de courrier, entre autres) et ça m’a fait plaisir 🙂 on ne paye rien à la sage-femme, et moins lors des tests sanguins et urinaires (mais à partir du 6ème mois, ces tests aussi seront complètement pris en charge). J’ai reçu des lettres de la CAF, de l’Assurance Maladie et de la Préfecture, qui nous a d’ailleurs proposé un rendez-vous gratuit avec une sage-femme pour faire le point sur la grossesse, répondre à mes questions, et me rassurer (on l’a déjà vu, elle reviendra avant la fin de l’année). Aussi, nous recevrons une aide financière pendant une certaine période après la naissance de bébé. C’est vraiment gentil 🙂 Enfin, j’ai également bénéficié d’un rendez-vous gratuit chez le dentiste. Tout ça m’a beaucoup plu !

LES TESTS ET… LES FRAIS !

J’ai voulu aborder ce sujet pour vous donner une idée de l’aspect financier de la grossesse en France. Tout d’abord, chaque personne enceinte doit effectuer des tests sanguins et urinaires tous les mois. Les premiers sont pour confirmer la grossesse, et obtenir une carte de groupe sanguin, si on ne l’a pas déjà (petite parenthèse ici : cette carte est très importante, il faut toujours la garder sur soi). Concernant les tests urinaires, on y décèle les éventuelles traces de toxoplasmose, et mesure le niveau de protéine. Ces tests doivent également intégrer l’hémogramme. Pour la première fois, j’avais payé 60 €. La deuxième fois, 40 €. Et le prix n’a cessé de diminuer à chaque fois (à partir du sixième mois, tout sera pris en charge). Après l’accouchement, je pourrai effectuer des tests gratuits encore une seule fois ! Concernant mes visites chez la sage-femme, j’ai payé 7€ jusqu’à la quatrième consultation, qui était complètement prise en charge.

Aux urgences, nous n’avons payé que 9€ lors de notre première visite, et 34€ pour l’ambulance. Pour les tests de trisomie 21, 18€ au total. Nous n’avons pas encore reçu la facture de notre deuxième visite aux urgences, mais le montant sera plus élevé car nous y avons fait des tests à nouveau. A propos de la Trisomie 21, sachez que les résultats ne donnent qu’une estimation, pas du tout une affirmation. Dans notre cas, les résultats ont montré un risque de l’ordre de 1/6856.

SHOPPING

Ce mois-ci, j’ai acheté pour la première fois des habits “future maman” car mes pantalons XS et S ne me vont plus. J’ai donc acheté un nouveau pantalon, un legging et deux pulls. Etant donné que je vais maintenant vivre l’autre moitié de ma grossesse en hiver, je me fais plaisir en achetant des vêtements bien chauds et flexibles 🙂 mon mari adore ! Pour être honnête, je n’achète que des choses utiles et sans excès, car après tout, je ne porterai plus ces vêtements après l’accouchement. Mon mari et moi n’avons pas encore commencé le shopping pour bébé, mais nous avons hâte ; j’ai toujours voulu avoir un petit garçon, mais j’ai tendance à davantage regarder les habits pour petites filles 🙂 mais le sexe importe peu finalement ; tant que la santé est là, c’est tout ce qui compte !

On se quitte avec une vidéo de notre chaîne Youtube sur les cadeaux que nous avons reçus de la part de notre famille. La prochaine fois, nous parlerons de la période entre la 17ème et 21ème semaine. Vous trouvez que le temps passe vite ? Pour ma part, pas vraiment :))

Advertisements

1 Comment »

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s